In 2017 fietste ik een jaar naar alle zakelijke afspraken door heel Nederland; tot 250 km per dag. Naast allerlei positieve ervaringen kreeg ik ook last van asfaltmoeheid en een allergie voor stoplichten. De dag dat ik spontaan het bos instuurde veranderde mijn leven.
Hoewel het behelpen was met 28 mm racebandjes, was ik meteen verslaafd aan al die offroad paden in het bos. Dat dit gravel heette wist ik toen nog niet. Wel wist ik één ding zeker: dit smaakt naar meer. Maar waar kon ik meer van die paden vinden? Dat was nog niet zo makkelijk. Al snel benaderde ik mensen die ik had leren kennen tijdens het oprichten van Gaul! Cycling for War Child en Cima Coppi Business Cycling; twee wielerclubs met leden door heel Nederland.
Gelukkig bleek ik niet de enige te zijn die geïnteresseerd was in gravel. Meerdere fietsers die lokaal goed de weg kennen deelden hun routes met mij. Na enkele maanden kwamen de eerste gravelbikes van de grote merken op de markt. En toen ging het hard. Iedere week reed ik gravelroutes door heel Nederland en na enkele maanden besloot ik om de mooiste routes op een website te zetten. Dat deed ik de eerste jaren uitsluitend om anderen de moeilijke zoektocht naar gravelroutes te besparen. Vandaag zijn ze gemakkelijk te vinden, maar destijds niet. De routes waren nog niet in kaart gebracht en ik reed van de ene verbazing in de andere. Wat een rijkdom, al die gravelpaden in Nederland!
Ondertussen groeide het websitebezoek van Gravelrides.cc als kool. Meer dan een half miljoen mensen zaten op een gegeven moment op de website. Mede door de coronamaatregelen overigens, want veel meer dan fietsen en hardlopen mocht een flinke tijd niet.
Na enkele jaren helemaal gefocust te zijn geweest op nieuwe routes kwam er tijdens het fietsen steeds meer ruimte en rust voor bezinning en reflectie. Op de fiets heb je alle ruimte om stil te staan bij het leven. Reflecteren op datgene wat je onderweg tegenkomt, wat het met je doet en wat je daarvan kan leren. Noem het de Velosofie van het leven. In het boekje Stilstaan in beweging vind je het resultaat van de overpeinzingen, ervaringen en inzichten die ik opdeed tijdens de talrijke ritten in de mooiste gravelgebieden van Nederland en steeds vaker ook over de grens.
Met Gufo Cycling fiets en schrijf ik voor een wekelijks bezinningsmoment. Dat moment is mijn antwoord op ons gehaaste leven, dat ons doet voorbijrazen aan de kleine dingen die eigenlijk de grote zijn. Door te vertragen in de natuur worden die momenten weer zichtbaar en voelbaar. De inspiratie die dan ontstaat verspreid ik via de mail op zondag. Ik laat me hierbij inspireren door de Gufo, Italiaans voor uil. Hij is bekend als symbool van wijsheid en met zijn stille vlucht wijst hij ons hiervoor de weg: verstillen, steeds dieper in jezelf
De inheemse kijk op de Gufo maakt van wijsheid een mystieke aangelegenheid. Veel indianenstammen zien in de uil een verbinder met het onzichtbare en onbekende. Ik kreeg helemaal de kriebels toen ik dat las en wist meteen: dit nieuwe initiatief draag ik op aan de Gufo.