Alsmaar rechtdoor
Een paar weken terug fietste ik op de bonnefooi het oude bos bij Putten in. Willekeurig nam ik wat afslagen tot ik op het idee kwam om, bij wijze van experiment, alsmaar rechtdoor te blijven rijden tot ik niet verder kon. Ik nam me hierbij voor om alleen bij de echte t-splitsingen de vrijheid te nemen om mijn volgende pad te kiezen.
Nadat ik me dit had voorgenomen gebeurde er direct wat eigenaardigs. Bij elke nieuwe afslag voelde het aantrekkelijker om naar links of rechts te gaan. Rechtdoor blijven rijden kreeg ineens iets saais. Ik bleef echter trouw aan mijn voornemen rechtdoor te blijven rijden. Ik passeerde veel mooie afslagen en het voelde gek om daaraan steeds voorbij te rijden. Ze bleven me verleiden en mentaal zelfs wat afremmen. Tot het moment dat ik de verleidingen ging zien als kietelen. Toen kreeg het iets grappigs.
Ik moest meteen denken aan andere voornemens die ik af en toe heb. Minder suiker eten bijvoorbeeld in de vorm van lekkere tussendoortjes. Het lukt me vaker niet dan wel om me aan dit voornemen te houden. Vaker dan me lief is neem ik de afslag naar de koektrommel die ik nu juist niet wilde nemen. Of het gebruik van mijn mobiele telefoon. Ik schrik iedere keer weer als ik op het scherm zie hoe vaak ik die oppak op een dag. De mobiel is net als veel tussendoortjes gemaakt om onweerstaanbaar te zijn, maar sinds ik het als gekietel zie, lukt het me vaker om bij mijn voornemen te blijven. De kunst is vervolgens om het zo te blijven zien. En om het toe te passen op andere terreinen.
We hebben allemaal goede & gezonde voornemens en worden dagelijks verleid om ons er niet aan te houden. Minder gevoelig worden voor deze verleidingen en wat vaker bewust kiezen om rechtdoor te blijven ‘fietsen’, helpt ons om gezonder te leven en om minder tijd te verliezen aan bijzaken.