200 km wind tegen

Ook zo’n rit die ik niet snel zal vergeten. Zowel vanwege de afstand, meer dan 250 km, als vanwege de saaiheid van de route. En uiteraard de wind. Windkracht 4-5 en helaas voor mij: die kwam uit zuidoostelijke richting en ik fietste er 200 km tegenin.

Al een tijd stond er een rit in mijn agenda waar ik flink tegenop zag: een afspraak in België. Via Amsterdam fietste ik langs het Amsterdam Rijnkanaal naar Utrecht om in een nagenoeg rechte lijn Noord-Brabant in te fietsen. Een rechte lijn betekende ook de hele dag schuin tegen de wind in en een vrij constante tegendruk. En lees wel, dit was in oktober. Heel koud was het niet, maar lekker fietsweer zeker ook niet.

Van de omgeving moest ik het deze rit ook niet hebben. Wat waarschijnlijk meer met de omstandigheden te maken had dan met het landschap zelf. Dat uren en uren tegen de wind in fietsen, daar loop je echt helemaal op leeg. Ik zie mezelf nog zitten bij een oogkliniek in ’s-Hertogenbosch om de batterij van mijn fietscomputer op te laden. Ik voelde me leeg. Uitgeblust bijna. En dan zat ik ook nog eens in een rolstoel. De enige vrije plek om op te zitten in de wachtkamer. Ik vond het wel toepasselijk. De eerste glimlach verscheen op mijn gezicht. Daarna snel verder fietsen want ik was al een uur te laat en meer vertraging oplopen was niet mogelijk in verband met sluitingstijd… Dan was het allemaal voor niets.

Van de afspraak zelf herinner ik me niet zoveel meer. En dat gold dat jaar voor de meeste afspraken waar ik lang voor moest fietsen. De leegte heeft echter wel een diepe indruk op me gemaakt. Vooral door de duur ervan denk ik. Zelden was het zo lang bijna helemaal stil in mij. Een gedachte was enkele uren namelijk een zeldzaamheid. En dat is best bijzonder.

Doorgaans proberen we dit soort ervaringen te vermijden of vallen we in slaap; letterlijk of figuurlijk. Daarmee vermijden we echter ook de toegang tot iets heel groots. De Grote Leegte zou ik het nu noemen. Een leegte zonder zorgen, stress, verwachtingen, verlangens en al die andere dingen waar we zo druk mee kunnen zijn. Dingen waarvan het soms maar de vraag is wat ze ons nou echt brengen.

>>> Vrijdag de 13e