Bijna failliet
Een baas met een hersenschudding. Kon dat goed gaan? We zaten midden in een verhuizing, er waren nieuwe mensen die ingewerkt moesten worden, de omzet moest snel groeien en nieuwe locaties kampen altijd met de nodige kinderziektes. Nooit eerder in mijn leven heb ik zo met mijn rug tegen de muur gestaan. Ik had een bedrijf in nood dat vroeg om al mijn aandacht en ik kon zelf niets doen. Ik had de hele dag hoofdpijn en van alle stress kreeg ik nog meer hoofdpijn. Ik had vooral rust nodig maar rusten kon niet, kortom, ik zat helemaal klem.
Na twee maanden ploeteren heb ik de stekker uit Happy Workers gehaald. Al ons geld was op, doorgaan zou zonder twijfel hebben geleid tot een faillissement en dat wilde ik echt voorkomen. Het einde van Happy Workers was behalve pijnlijk ook een enorme opluchting en – zo bleek – noodzakelijk voor mijn herstel van de hersenschudding.
Netwerken als zoektocht naar €
Uitsluitend om financiële redenen ging ik in november, tijdens de Week van de Ondernemer, voor het eerst naar een netwerkdag voor ondernemers. Deze netwerkdag bood mij een combinatie van interessante sprekers en ongemakkelijke momenten tijdens de koffie en de lunch, want ik kende er niemand en spontaan gesprekjes aanknopen met mensen lukte mij niet oprecht. Glimlachen en instemmend knikken wanneer ik dat helemaal niet voel heeft geen kwaliteit en is niet echt. Ik wilde eigenlijk meteen al weg, ook omdat netwerken met hoofdpijn – mijn hersenschudding was namelijk nog verre van genezen – geen goed idee is.
Halverwege de dag ging ik naar huis en op de terugweg besloot ik een andere manier van netwerken te zoeken, maar eerst wilde ik volledig herstellen van mijn hersenschudding. Na een half jaar van revalidatie werden mijn ideeën steeds concreter en ongeveer 9 maanden na mijn val heb ik Cima Coppi Business Cycling opgericht, een businessclub voor wielrenners.